Hé, Ryan. Het is je grote broer Stephen.
Kom op, laat me erin.
Ik gebruik mijn reservesleutel, als je op 't toilet zit,
sluit de deur.
Yo, Ryan.
Ik zag de poster waarover je belde.
Yo, Ry.
Ryan, waar ben je?
Ryan, is alles goed met je?
Ben je daar?
Ik kom binnen.
Bull, hij is een oude vriend, een hele oude vriend,
dus, je moet aardig zijn.
- Hoe lang heb je hem niet meer gezien? - Ik weet het niet.
Zeven à acht jaar?
Je hebt hem in zeven à acht jaar niet meer gezien?
Hoe heet deze toevallige kennis ook alweer?
Stephen. Stephen Raposa.
En Bull, Ik smeek je
hij heeft net zijn jongere broe rverloren,
hij is dus erg kwetsbaar.
Zijn jullie vertrouwd met het ...
Back to Nature Wilderness
and Leadership Camp for Boys?
Natuurlijk. Het is een instelling in New York.
Peter Maybrook richtte het op, wanneer...
- in de vroege jaren 90? - Juist. Peter Maybrook.
Maakte zijn fortuin
met een keten van luxe sportwinkels.
Back to Nature.
Ik ken enkele kinderen die gratis mochten. Ze vonden het geweldig.
Oh ik ook. Kinderen uit pleeggezinnen.
Ik bedoel, dat was zijn ding, niet waar?
Betalen voor kansarme jongens om ze uit de stad en in de natuur te krijgen?
Mijn broer en ik ging naar zo'n kamp.
Ik begrijp dat je onlangs je broer verloor.
Ja, hij pleegde zelfmoord. Hij nam zowel
een overdosis als sneed hij zijn polsen door.
Hij zei me dat het Maybrook was.
Pardon? Wat was Maybrook?
Hij was vrijpostig met mijn broer.
Toen hij in dat kamp was.
Hij was pas 13.
Ik snap het.
Dus je beschuldigt Peter Maybrook van misbruik.
Ja meneer.
Deed je broer ooit aangifte?
Ja.
Pas na tien jaar, maar toch.
En natuurlijk geloofden ze hem niet.
Tegen dan was hij al hopeloos verslaafd
en je weet, verslaafden liegen.
En hij had al een strafblad.
En Maybrook, Maybrook wordt verafgood in deze stad.
En dit was wanneer? 15 jaar geleden?
Ja, zoiets.
En toen de politie niets wou ondernemen,
gleed Ryan nog dieper af.
Hij brak in op Maybrook's landgoed,
hij stal alles wat hij te pakken kreeg.
Hij was buiten zinnen van de coke.
- Wauw. - Ik ... Stephen,
Dit heb je me nooit verteld.
En je wil juridisch advies voor ...?
Ik wil hem aanklagen.
Ik wil Maybrook aanklagen. In de krant las ik over
deze nieuwe wet die in New York goedgekeurd werd.
The Child Victims Act.
Dat klopt. Door deze nieuwe wet,
vervalt de verjaringstermijn.
Wel, het is niet dat de verjaringstermijn vervalt.
Wat ze deden is, dat gedurende slechts één jaar
een "terugblikvenster" instelden. Waardoor
elk slachtoffer van seksueel misbruik een klacht kan indienen,
ongeacht hoe lang geleden het misbruik plaatsvond.
Goed, dat klopt.
Het probleem echter, Mr. Raposa,
Ik denk dat die wet niet van toepassing is op u.
Uw broer is overleden.
Dat betekent dat we geen grond hebben waarvoor we kunnen aanklagen.
Verjaringstermijn of niet.
Daar is geen, er is geen omzeilen aan? Echt niet.
Het spijt me, Stephen.
Het spijt me zo.
Dat ik je allang niet meer opzocht,
dat we je niet kunnen helpen.
Bel je me? als je iets anders nodig hebt?
Hulp met de begrafenis,
Eender wat.
Praat met me.
Ik begrijp dat we niet namens Ryan kunnen aanklagen.
Ryan is weg, dus we hebben geen grond.
Maar hoe zit het met mij?
Pardon, W-wat?
Mezelf.
De man heeft mij ook aangerand.
Dus wat met mij?
Kunnen we vervolgen namens mij?
* BULL (2016) * Seizoen 04 Aflevering 11
* BULL (2016) * Aflevering Titel: "Terugkijken in woede"
- Gaat het als ik ...? - Zeker.
Bedankt dat je zo vroeg wou komen.
Het lijkt me zo gemakkelijker om me te focussen op...
... jou en je verhaal alvorens de chaos losbarst.
Laten we beginnen met het begin.
Hoe oud was je toen Peter Maybrook
zich aan je vergreep?
Ik was 14. Het was de laatste zomer die ik in het kamp doorgebracht.
Laten we het over die zomer hebben.
Het spijt me, ik heb er in 24 jaar niet over gesproken.
Ik wou nooit. Ik wil nog steeds niet.
Het is volkomen te begrijpen.
Maar je moet je verhaal vertellen aan een jury.
En de beste manier om je hierop voor te bereiden, is hier.
Zoals ik al zei, het was mijn laatste zomer in dat kamp.
Ze maakten me cabine- verantwoordelijke.
Dat was een grote eer, dat betekende heel wat.
Ze kozen slechts 12 jongens.
En ... het betekende aandacht van Maybrook.
En dat werd als een eer gezien?
O ja hoor. Maybrook, was,
hij was de coolste man op aarde.
Hij reed in een Mustang, hij luisterde naar Aerosmith.
Hij ... groeide op net als wij maar nu was hij rijk.
En ... als hutleider wist hij je naam.
Het betekende dat je naar dit speciale diner mocht
op zijn landgoed nabij het kamp.
En was dat de eerste keer je alleen was met hem?
- Bij het diner? - Nee.
Nee, wij waren er alle 12 die nacht.
Maar een paar nachten later kwam zijn assistente, Lydia,
naar me toe en zei me dat Maybrook me wilde zien.
Alleen ik.
Ik was zo verdomd enthousiast.
Dus is er die nacht iets gebeurd?
Niet echt.
We keken TV, we hebben wat gepraat.
Ik heb verteld hem dingen die ik nooit iemand vertelde,
hoe mijn vader wegliep, hoe ik voor mijn broertje zorgde
omdat mijn moeder altijd aan 't werk was.
Het klinkt of je je geborgen voelde.
Ja. Heel geborgen.
En dan, een paar nachten later,
nodigde hij me opnieuw uit en nog eens de week daarop.
En toen, dat was de eerste keer
Dat ik hem ooit zag drinken.
Hij dronk Cognac en, bood me aan te proeven
het voelde goed.
Wanneer begon het aanraken?
Het ging geleidelijk.
Het gebeurde schalks, je weet wel?
Bij het praten raakte hij terloops mijn been of schouder aan.
En dan, één bepaalde nacht ...
...vroeg hij me of ik wilde douchen.
Onze hutten hadden namelijk niet veel warm water,
maar zijn douche,
hij zette ze aan en je kon de stoom zien.
Kwam hij mee douche in?
Ja.
Hij kwam héél dichtbij.
En voor ik het besefte, raakte hij me aan.
Hij wou dat ik hem aanraakte.
Ik wou niet en dus ging hij achter me staan.
En dwong zichzelf aan me op.
Ik wilde hem tegenhouden,
maar hij was zoveel groter dan ik,
en ik verstarde helemaal.
De rest herinner ik me niet meer.
Het is alsof mijn geest mijn lichaam verliet.
Wat ik me herinner is de tegels te tellen.
182.
Heb je het ooit iemand hierover verteld?
Nee.
Ik gaf min of meer mezelf de schuld.
Zoals, als ik nooit die cognac gedronken had
of als ik iets gezegd had toen hij de eerste keer mijn been aanraakte ...
En dan, twee jaar later,
stuurde mijn moeder Ryan naar dat kamp.
Zelfs toen zweeg ik.
Mijn laatste project bij Binnenlandse Veiligheid was
was de logistieke coördinatie na orkaan Sandy.
Er werd heel wat personeel van terrorismebestrijding gehaald om
de Nationale Garde te versterken.
Stephen was er sergeant.
Hij had de leiding over een team legermechaniciens.
Voor wrakken te gevaarlijk voor onderzoek,
vond Stephen steeds een manier
Behoorlijk geweldige kerel.
En jullie werden vrienden?
Meer oorlogsvrienden.
Ik maakte net mijn eerste scheiding door,
hij maakte net hetzelfde mee.
We waren geen van beiden echt op zoek naar een nieuwe vriend.
Maar zoals oorlogsvrienden doen, hebben we steeds contact gehouden.
Welnu, voor wat het waard is, Ik deed een achtergrondonderzoek
naar je vriend.
En ik moet toegeven, hij handelt atypisch voor
getraumatiseerde.
Zoals ik kan zien, heeft hij geen problemen met alcohol,
drugs of woedeuitbarstingen.
Hij slaagde voor al zijn geestelijke beoordelingen in het leger.
Dat brengt mij bij de vraag die in de lucht hangt.
Werd hij werkelijk aangerand?
Pardon?
Ik zeg maar, hij heeft het voor gisteren nooit aan iemand verteld
tot we het hem vertelden dat hij niet namens zijn broer
kon aanklagen,
en dan ... plots, Is het hem ook overkomen."
Nee. Bull bracht tijd door met hem vanmorgen,
en hij staat er 100% achter.
Wel, ik geef toe
aan de man met alle doctoraten.
Heeft hij een plan?
Hij denkt dat onze beste strategie ... Onze enige strategie ...
een gedragspatroon aan te tonen.
we moeten oude kampgegevens inkijken
en voormalige kampeerders met vergelijkbare profielen
als die van Ryan en Stephen aanspreken
en zien of een van hen bereid is
om te getuigen.
Na bijna een kwart eeuw
van stilzwijgen iemand vinden,
ja, dat klinkt als een makkelijke opgave.
We verdeelden de lijst met mogelijke getuigen.
En ik nam contact op met voormalige kamppersoneel.
Iedereen die ik sprak
had niets dan leuke dingen te zeggen over Maybrook.
Hij hanteerde een ongeschreven beleid,
geen enkele seizoensmedewerker
werd voor een tweede jaar teruggevraagd.
Lijkt me logisch.
Zo is niemand lang genoeg erbij om
om eventueel slecht gedrag op te merken.
De enige volwassene die er jaar in, jaar uit bij was,
en met wie ik het genoegen had te spreken
was Maybrook's assistente Lydia.
En laat me raden, ze wou niet met je praten?
Oh jawel, ze praatte.
Zei me dat ze bijna twee decennia voor hem werkte
Zei me dat ze hem adoreerde,
zei me dat ik me moest schamen
en hing dan de telefoon op.
Ja, dat lag voor de hand.
Chunk en ik spraken de ganse dag met voormalige kampeerders.
Oh, hoe ging dat?
Nou, we hebben ons vooral gericht op cabineverantwoordelijken,
vooral met die die zwakke familiebanden hebben,
kinderen die op papier aantrekkelijke slachtoffers voor
Maybrook zijn en enige gelijkenis tonen
met de broers Raposa.
En?
Blijkt dat,
mensen vragen om een ​​pijnlijk verleden op te rakelen
maakt je niet erg populair.
Ik bedoel, er waren zeker
mensen die niets dan goede dingen te zeggen hadden,
en dan heb je de anderen.
Er werden me een paar deuren voor mijn neus dichtgeslagen,
mensen die me uitscheldden,
die zeiden: "Hoe durft je me dergelijke vragen te stellen? "
En ik moet toegeven, het is moeilijk uit te maken of hun verontwaardiging
terecht is, of dat het mensen waren
die gewoon niet wilden herinnerd worden,
het wilden vergeten.
- Ik vermoed een beetje van beide. - Dat is geweldig.
Deze reacties bewijzen, of suggereren op zijn minst,
dat deze kerel is schuldig,
maar we hebben buiten onze klant niemand
die dit tegen de jury wil vertellen.
Nou, ik heb niet gezegd niemand.
Alan Coleman
ging een paar jaar na Ryan en Stephen naar het kamp .
Hij is een architect in New Jersey.
Hij wilde niet over de telefoon praten,
maar hij impliceerde dat hij wat te vertellen had.
Nou, dat is in ieder geval een begin.
Ik herinner me eerder die nacht te hebben gekeken
naar de Olympische Zomerspelen van 1996.
Michael Johnson won zowel
de 200 als de 400 meter sprint, en we dachten beiden
geweldig maar ook best grappig,
omdat hij deze gouden schoenen droeg.
Gouden medaille. Gouden schoenen.
We hebben er veel om gelachen.
En dan, een uur later,
Stond ik plots onder de douche,
mijn gezicht naar de muur,
wensend dat ik deze gouden schoenen had,
ik wou dat ik deze schoenen had zodat ik kon wegrennen.
Bovendien hoorde ik
dat hij weer met kinderen werkte .
Mr. Raposa,
Gezien wat u allemaal beschreef,
alles wat u getuigde,
waarom heeft u dit al die jaren voor uzelf gehouden?
Als die man al die
verschrikkelijke dingen deed,
waarom hem niet blootstellen?
Mijn broer Ryan probeerde het.
Hij vertelde de waarheid keer op keer. Hij ging naar de autoriteiten.
Hij ging naar iedereen die wou luisteren,
en veel mensen die dat niet wilden
niets veranderde, maar het verpestte zijn leven.
Dus als jij dat niet deed, met niemand praatte,
niet naar de autoriteiten ging, geen behandeling zocht,
wat deed je dan wel?
Ik heb het op mijn eigen manier verwerkt
Ik raapte me bijeen, en ging direct na de middelbare school bij het leger.
Ik dacht dat als ik een stoere vent werd,
niemand zich ooit nog aan me zou vergrijpen.
Ik zwaaide af, ik ...
huwde een prachtige vrouw, kocht een huisje.
Ik was vastbesloten om een ​​normaal leven te leiden,
ondanks wat Maybrook mij aandeed.
En heeft dat gewerkt?
In het begin best goed.
En dan wou mijn vrouw kinderen,
en ik kon het haar niet vertellen waarom ik niet.
Ik kon haar niet vertellen dat ik bang was
dat ik ze niet zou kunnen beschermen,
zoals ik mijn broer ook niet kon beschermen.
Bezwaar. Relevantie?
Verworpen.
Gaat u door.
Ik weet niet hoe het anders te stellen.
Ik dacht dat het goed met me ging, en dan plots besefte ik
dat ik helemaal alleen stond.
Ik was alles kwijt. Ik verloor mijn vrouw,
mijn broer.
Dank je.
Geen verdere vragen, Edelachtbare.
Mr. Raposa,
kent u een zekere Morton Clemmons?
Mo Clemmons? Ja.
Ja tuurlijk. Ken ik hem.
Hij is een kredietverstrekker, niet?
Heeft u hem ooit benaderd voor een lening?
Bezwaar. Relevantie?
Uh, edelachtbare,
de getuige verklaarde dat hij besloot
zijn verhaal te vertellen
vanwege een wetswijziging.
Ik ben van plan te bewijzen dat er een andere reden
is voor zijn rechtzaak.
Bezwaar afgewezen. De getuige mag de vraag beantwoorden.
Ja, ik heb een lening aangevraagd,
en hij was de leningfunctionaris,
- Ja. - Eigenlijk,
heb je $ 15.000 geleend, niet waar?
Ja. ik ben een jaar geleden gepensionneerd.
Ik wilde een verandering van leven.
ik wilde mijn broer vaker zien,
Ik kocht een carrosseriebedrijf met mijn spaargeld,
maar voor het materiaal,
was vernieuwing nodig, dus ...
Dus heb je $ 15.000 geleend
en je slaagde er niet in tijdig de afbetalingen te doen, niet?
Grotendeels wel.
De laatste 90 dagen, was het lastig.
Mijn broer had geen verzekering, en ik moest
voor zijn laatste revalidatieronde de begrafenis betalen.
Ik heb alimentatieverplichtingen.
De bank wou beslag leggen op uw winkel, niet?
herkent u deze e-mails
tussen u en meneer Clemmons?
Zeker. Ja.
Leest u deze laatste eens voor, voor me,
degene die dezelfde ochtend van je klacht verstuurd werd.
"Echt, geen beslagname nodig.
"Ik heb een plan. Ik betaal tegen het einde van de maand,
gegarandeerd."
"Tegen het eind van de maand, gegarandeerd."
Waar zou u dit geld vandaan halen, mijnheer Raposa?
Van mijn klant?
Wou u Mr. Maybrook in diskrediet brengen
zodat je aan het benodigde
geld kon geraken?
Nee natuurlijk niet.
Ik ging wat machines verkopen,
of misschien proberen bij te lenen
een lening tegen mijn legerpensioen.
Proberen? Misschien?
Klinkt heel anders dan die "gegarandeerd"
zoals u beloofde in die e-mail.
Ik probeerde tijd te rekken, dus overdreef ik een beetje.
Oh, je hebt een beetje overdreven?
Je overdreef.
Gewoon overdreven, dames en heren,
de waarheid geweld aangedaan zodat hij kreeg wat hij wou.
Ik vraag me af wat hij nog meer verkeerd heeft voorgesteld.
- Bezwaar. - Toegestaan.
Jury negeert laatste.
Deden ze dat?
Nee. Geen enkele.
Al het groen is weg, Bull.
Dat suggereert dat een man liegt over zijn misbruik omwille
van zijn geldproblemen...
Dat een advocaat dat met een uitgestreken gezicht beweert
Omdat het jammer genoeg werkt.
Het vervult de jury met twijfel,
en het ergste is dat wij dezelfde strategie
zouden hanteren als we Maybrook vertegenwoordigden.
Alleen zou ik nooit Maybrook's advocaat zijn.
Iemand verdedigen die zich aan kinderen vergrijpt?
Dat zal nooit gebeuren.
Maar het lukte wel, niet?
Mm.
Hopelijk wacht Danny's getuige
op ons op kantoor.
en met een beetje geluk, lijkt zijn verhaal op dat van Stephen
en vind het gehoor bij de jury.
Het was een paar nachten na het Captain's Dinner.
Zijn assistente Lydia zei dat hij me wou zien.
Ik kan het niet ontkennen.
Ik was behoorlijk opgewonden.
Waarom dan?
Omdat mijn familie arm was en Maybrook was dat niet.
Hij had een Sega, hij had een PS1,
al deze coole camera's, zijn eigen doka.
En ik hoorde dat kinderen van zijn drank mochten drinken.
Beweert u dat hij u alcohol heeft aangeboden?
Uiteindelijk wel.
Wat vond je daarvan?
Ik kon mijn geluk niet op.
Mijn vader zat in de gevangenis.
Ik woonde bij mijn tante ... Die onder ons gezegd
haar eigen problemen met drugs had.
Ik herinner me dat ik dacht "Dit is best lekker."
Oke.
Terug naar de periode dat u alleen was met Mr. Maybrook.
Heeft hij je aangeraakt?
Zeker. Voortdurend.
In het begin kleinigheden.
Over mijn schouder wrijven, in mijn arm knijpen.
Ik snap het.
En werd het intiemer, meer seksueel?
Ja.
Natuurlijk.
Kunt u deze interacties met Maybrook omschrijven
Er was geen interactie.
Dat zou doelen op twee partijen.
Het ging alleen om hem die je dronken,
of high voerde, en nam wat hij wilde.
Ik weet dat het moeilijk moet zijn,
maar als je ons kan vertellen over.
Wat hij deed, hoe hij het deed.
Hoe het voelde?
Het spijt me. ik weet dat dit echt moeilijk is,
ik wil het je niet onbehagelijk maken,
maar het is bijzonder belangrijk dat de jury ... dit hoort,
van iemand anders dan onze klant.
Iemand die ook slachtoffer van Maybrook was.
Begrijpt u?
Als we het u niet vragen,
zal de tegenpartij dit doen.
Mijn vrouw had gelijk. Het spijt me, ik kan dit niet.
Ik kan het gewoon niet.
Dacht je hier niet over bevraagd te worden?
Iik hoopte stiekem
dat het volstond dat ik opdaagde.
Ik dacht niet voor een volle zaal
te kunnen verschijnen en op details te kunnen ingaan.
Maar Alan,
zonder uw getuigenis is het het woord van onze klant
tegen dat van Maybrook.
Dan maakt hij geen kans.
Ik weet het.
Maar als ik die vraag beantwoord,
als ik die dingen hardop zeh in de rechtbank,
in een kamer vol vreemden,
hoe lang voordat de hele wereld me aankijkt
en enkel ziet wat er gebeurd is?
Enkel nog een slachtoffer?
Niet het succes dat ik had ...
... maar slechts de gebroken jongen die ik vroeger was.
Het goedgelovige kind
waar Maybrook vreselijke dingen mee deed.
Kijk,
als het enkel om mij ging.
Maar ik heb een vrouw en kinderen om aan te denken.
Hoe kan ik dit aa mijn kinderen uitleggen?
Het spijt me. Ik wens u en uw klant
alle geluk van de wereld.
En het spijt me dat ik uw tijd verspild heb.
Ik begeleid je naar buiten.
Gaat u zitten.
Meneer Colón, roep uw volgende getuige.
Uh, edelachtbare, de getuige die we opriepen
is niet langer beschikbaar om te getuigen.
Wij verzoeken om een opschorting
om een geschikte vervanging te regelen.
Vanwege de achterstand op de rechtbank en het feit
dat de gebeurtenissen van 24 jaar geleden dateren,
Zie ik niet hoe we ons verdere vertraging kunnen veroorloven.
Ik verwerp uw verzoek.
Met alle respect,
Edelachtbare, hoewel de gebeurtenissen lang geleden plaatsvonden
opende het terugblik- venster zich pas onlangs.
We werkten met een compacte tijdlijn,
en konden onmogelijk het verloop
met onze getuigen voorspellen.
Nou ... hoe het ook zij, heb je momenteel nog andere
getuigen ter beschikking?
Nee, edelachtbare.
Mevrouw Grossman,
is de verdediging klaar voor haar eerste getuige?
Jawel edelachtbare.
De verdediging roept Peter Maybrook.
De motivatie voor het openen van een kamp?
Dat lijkt me duidelijk.
Ik wil de jury niet vervelen met mijn verhaal.
U heeft dit zeker al eerder gehoord.
De essentie is, dat ik opgegroeide in de buitenwijken.
Zonder vader
Moeder die dagenlang
wegbleef.
Maar als je opgroeit,
weet je niet dat dit niet normaal is.
Ik moet het je vast
niet zeggen, maar ze houden van deze kerel.
Hoe dan ook, toen ik 13 was,
Werd ik uitgekozen om gedurende
een zomer twee weken aan een
"frisse luchtkamp" deel te nemen.
Veranderde alles voor me.
Redde mijn leven.
Er was daar een monitor...
vraag me niet waarom ... maar hij trok zich mijn lot aan.
Ik weet dat het bijna een kwart eeuw geleden is
Ik zweer dit is woord voor woord dezelfde onzin
die hij de eerste dag van het kamp spuide.
... en zette me op een paard
Voor de eerste keer.
En dan, toen de twee weken om waren, bleef hij in contact.
Schreef me brieven,
belde me op, vroeg
hoe het op school ging.
Kwam zelfs zo nu en dan langs
Dingen die niemand anders voor me deed.
De combinatie van deze man,
en die ervaring die hij me gaf
de blik op een ​​toekomst die hij me liet zien, wat iets was
waar ik nooit bij had stilgestaan.
Dus toen ik succesvol werd,
wilde ik deze ervaring
opnieuw creëren voor iemand anders.
Iets terugdoen.
Bezwaar!
Relevantie, edelachtbare.
Dit is een rechtzaak voor sexueel misbruik,
geen diner met ophemelingen.
Waar luisteren we hier naar?
Edelachtbare,
de eiser en zijn advocaat schilderen
Het kamp van meneer Maybrook af als een soort hol van ontucht.
- Het is alleen maar fair dat ik ... - Genoeg.
U beiden. Op dit punt, ben ik geneigd in te stemmen
met Mr. Colón.
Laten we opschieten, Mevrouw Grossman.
Goed. Mr. Maybrook, heeft u op uw landgoed?
privédiners voor de cabinekapiteins georganiseerd?
Deed ik. Ja.
Deze jonge mannen hadden iets bereikt.
Ik vond het belangrijk hen te tonen dat hard
werk zijn vruchten afgewerpt.
De eiser beweert dat u hem geregeld alleen uitnodigde
voor een bezoek aan uw huis.
Klopt dat ook?
Onthoud goed, dit was bijna 25 jaar geleden.
De sociale gedragscodes zijn veranderd,
maar indertijd was het niet ongebruikelijk voor een verantwoordelijke volwassene
om alleen te zijn met een jongere onder zijn hoede.
Dat klinkt allemaal heel aannemelijk voor mij.
Maar ik zou nalatig zijn als ik dit niet zou vragen.
Mr Maybrook, heeft u enig hoe Mr. Raposa
uw badkamer zo gedetailleerd kon beschrijven?
Wat hij zei over de douches in het kamp was waar.
Zij hadden niet altijd warm water.
Geregeld vroegen sommige jongens
om mijn douche te gebruiken, dus liet ik hen.
Misschien, misschien had ik dat beter niet gedaan.
En wanneer u een van deze campers toeliet
te douchen bij u thuis ...
... heeft u ooit de kans genomen samen met hen te douchen?
- Oh... - Met hen douchen?
Mijn god, natuurlijk niet.
Hoe verklaart u dan Mr. Raposa's getuigenis?
Dat kan ik niet, het is gewoon niet waar.
Beweert u dat u
het zich anders herinnert?
Kijk, ik herinner me aan Mr. Raposa.
Hij was veelbelovende jongeman.
Ik wilde gewoon helpen, punt uit.
Het is dus hartverscheurend deze leugens te horen.
Ik denk dat hij enkel maar een schuldige zoekt
voor hoe zijn leven uitpakte.
Bezwaar. Getuige gist
Toegestaan.
De jury negeert deze laatste opmerkingen van de heer Maybrook.
U beweert dat Mr Raposa liegt.
Waarom zou de jury u geloven en niet Mr. Raposa?
Wel, laten we beginnen met het feit dat ik er niet eens was.
Pardon, wat bedoelt u?
De nacht waarnaar mr. Raposa verwijst,
de nacht dat Michael Johnson goud op de 400 won op
de Olympische Spelen in Atlanta?
Ik herinner het me nog goed.
Alleen was ik 's ochtends vroeg, in een pub in Dublin,
voor een nieuwe winkelopening, samen met mijn internationale team.
Stilte alstublieft.
Edelachtbare, ik wil
dit afgestempeld paspoort als bewijsmateriaal voorleggen,
dit bewijst dat Mr. Maybrook
vanaf half juli tot augustus 1996
in het buitenland vertoefde,
Exact de periode dat het vermeende misbruik van Mr. Raposa plaatsvond.
Als dusdanig als bewijs opgenomen.
Het is gewoon niet logisch. Geloven we dat dit paspoort echt is?
- Hij is rijk. Misschien... - Het is echt.
Ons team heeft het geverifieerd.
We vond ook creditcardafrekeningen en hotelkwijtngen.
Maybrook was echt in Dublin.
Ik begrijp het niet
Je kent me, Marissa. Ik heb dit niet verzonnen.
Ik ben geen leugenaar.
Natuurlijk niet. Natuurlijk ben je dat niet.
Kijk, ik heb gedurende vele jarende mensen verteld
Dat ik mijn adoptiemoeder op mijn negende verjaardag ontmoette.
Ik herinnerde me die dag zo klaar.
Mijn pleegmoeder gooide een bord naar mijn hoofd die ochtend.
Omdat de afwas niet gedaan was.
Ze raakte me hier.
Hoe dan ook, die middag was er taart op school.
Bij het uitblazen van de kaarsen wenste uit alle macht om een nieuw gezin.
En wie was er die nacht op de sociale dienst van dienst ?
Mijn nieuwe moeder.
Wauw. Dat is geweldig.
Het is dan ook niet waar.
Een paar jaar geleden nam ik wat oud papierwerk door,
en ontdekte ik dat ik mijn moeder pas ontmoette
toen ik bijna tien was.
Geheugen. Het is kneedbaar.
Vooral voor kinderen.
Vooral na een trauma.
Wat betekent dit voor mijn zaak?
Dit betekent dat we een weerleggingsgetuige zoeken.
Daarom vroegen we een dag uitstel,
zodat we enkele experts kunnenoproepen die de jury uitleggen dat PTSS tot
onderdrukking van de ene herinnering en de vervorming van andere
kan leiden.
Maak je geen zorgen.
We komen er wel doorheen.
We zijn nog niet klaar.
Oh.
Hallelujah.
Vertel.
De kinderpsycholoog
die ik inschakelde degene die gespecialiseerd is
in trauma en geheugen?
Ze sms'te net 'ja'.
Ze wil Stephen ontmoeten,
en als dat goed gaat,
Is ze bereid om namens hem te getuigen.
Was het maar zo eenvoudig.
Waar heb je het over?
Maybrook's advocaat heeft me net gemaild
een bijgewerkte getuigenlijst.
Er zijn hier meer namen op
dan bij de aftiteling van een Marvel-film.
Camp alumni, voormalige stafleden,
zijn afdelingshoofd filantropie.
Eén voor één mensen die Maybrook
zullen ophemelen.
Ik snap het. Ze gaat de jury overstelpen
met karaktergetuigen.
Dus tegen de tijd dat van ons weerwoord,
zal de jury zo moe zijn, dat ze niet eens meer zullen horen
wat we te zeggen hebben.
Ogenblikje.
Is dit de hele lijst? Is dit iedereen?
Het is drie pagina's lang, Taylor. Wil je er nog meer?
Nee, 't is gewoon ...
Lydia Helms, zijn voormalig assistente.
Waarom staat zij niet op de lijst?
Lydia.
Zij is het waar Stephen het over had.
en Mr Coleman in mijn kantoor, gisteravond.
Ze deed de toenadering.
Zij nodigde hen uit naar het huis.
Heeft Marissa haar niet gesproken voor het proces?
Ja. Zij werkte al jaren voor hem.
Blijkbaar adoreert ze hem.
Maar als dat het geval is, waarom wil de verdediging
haar niet op de getuigenbank?
Kan ik u helpen?
Ja. Ik zoek mevrouw Helms. Mevrouw Lydia Helms.
En u bent...
Ik ben Dr. Jason Bull.
Ik vertegenwoordig Mr. Stephen Raposa
in een civiele procedure tegen Peter Maybrook,
voor wie, naar ik geloof, je gewerkt hebt.
Weet je, ik sprak reeds met
met een dame van uw kantoor.
Zoals ik haar reeds uitgelegde, ik heb echt niets te zeggen.
Goed.
Bent u niet bezorgd dat hij het nog eens doen?
Ik zou het op prijs stellen als u me binnen zou vragen.
Ik heb maar tien minuten van uw tijd nodig.
En het bespaart ons dat ik je moet dagvaarden.
De waarheid is,
Ik weet gewoon niets.
Toch niet met zekerheid, niets waartoe ik in de rechtbank kan zweren.
Maar je vermoedde wel iets.
Niet tot aan die bewuste zomer.
Peter besloot het kamp te sluiten.
Hoe dan ook, we verkochten het landgoed,
en ik hielp bij de voorbereiding van de verhuis.
Peter was een fervent fotograaf,
en ik wist dat hij van zijn doka hield,
dus ik besloot dit inpakken zelf in de hand te nemen.
En heb je iets gezien? in de donkere kamer?
Niet wat je denkt.
Niets onzedelijks.
Gewoon ... foto's van jongens.
Overal.
En genomen met een dusdanige affectie.
Ze zagen er allemaal mooi uit, kunstzinnig
zoals hoe je een geliefde of een muze schildert.
Het was of hij wanhopig trachtte
iets vast te leggen, iets vast te houden.
Het voelde intens privé.
Hallo.
Stephen, onderbreek ik je bij het avondeten?
Het is Jason Bull. Ik zou je iets willen vragen.
Zeker.
Herinner je je of Maybrook ooit foto's van je maakte,
of misschien van jullie samen?
Uh nee. Ik herinner me wel dat hij een donkere kamer had,
maar ik herinner me niet gefotografeerd te zijn. Waarom?
Heeft Ryan er ooit over gesproken?
Ryan vertelde vele dingen
als het over Maybrook ging.
Meestal verbande ik hem naar de achtergrond.
Maar ik herinner me nog aan de nacht dat hij zijn huis plunderde.
Hij stal drie of vier camera's.
Ik vermoed dat hij ze wou verkopen voor drugsgeld,
dus ik nam ze, en verborg ze.
Ik wilde niet dat hij gepakt zou worden.
Nog meer problemen krijgen.
Jij nam ze weg.
Enige kans dat je ze nog hebt?
Edelachtbare, in het kader van nieuw bewijs dat ons
onder de aandacht kwam
wil de eiser Peter Maybrook
terug in de getuigenstand roepen.
Mr Maybrook, nu begrijp ik het
U bent geïnteresseerd in fotografie.
Jawel.
Herkent u deze camera?
Ik geloof dat hij ooit aan u toebehoorde.
Ik heb geen idee.
Misschien had ik er ooit zo eentje.
Ach ja,
zou het u verbazen?
dat uw vingerafdrukken op deze camera gevonden werden?
Of dat we de fabrikant contacteerden
en erachter kwamen dat hij u heeft een garantiekaart voor
een camera met dezelfde serienummers toestuurde?
Het ziet ernaar uit dat dit mijn camera was.
Ha-ha, nou,
Goed dat u dit toegeeft, mijnheer.
Welnu, hier is het punt.
Weet u hoe we deze camera vonden ...
hoe we deze vandaag kunnen laten zien?
Omdat Ryan Raposa, de overleden broer van mijn cliënt,
hem van u stal.
Herinnert u zich dat?
werd er bij u ingebroken.
Ik geloof dat, samen met al de rest,
er ook vier camera's werden buitgemaakt.
Wist u dat Ryan de dief was?
Blijkt dat hij ... zeer kwaad was op u.
Zelfs na al die jaren.
Ziet u, ik denk dat u dit nooit geweten hebt.
Ik denk dat u het nooit aan de politie vertelde
omdat u bang was voor wat ze zouden kunnen vinden.
Blijkt nu dat ze al die tijd in de kelder van
mijn klant lagen.
Bezwaar. Relevantie.
Ik zie niet in wat dit allemaal met de zaak te maken heeft.
Edelachtbare, sta me toe,
dat ik de relevantie van deze camera
aan de rechtbank aantoon.
Ga door.
Om de zaak duidelijker te maken voor iedereen,
sluit ik deze camera aan op deze computer,
en stuur de afbeeldingen
naar de monitor naast Mr. Maybrook.
Hé, ben u dat daar op de foto? mijnheer Maybrook?
Zo'n tien jaar geleden, Ja.
Ah.
Hoe zit het met deze foto?
Hmm?
Wat was daar aan de hand?
U hebt een timer of zoiets ingesteld?
Och, dat is goed.
Dat is in orde.
Ik probeer gewoon af te leiden
of er een derde persoon in de kamer was.
Dat is niet belangrijk, toch?
Wat belangrijk is, is dat daar zijn we het allemaal over eens
dat ben jij op de foto.
Aan de linkerzijde van het frame
met je shirt uit en je armen om ...
We komen zo bij hem.
Dat u, mijnheer?
Het lijkt erop.
Het spijt me, ik heb een ja of nee nodig.
Mr Maybrook?
Ja.
Hoe zit het met de jongen in deze foto?
Die jongen daar.
Hij moet ongeveer 13 zijn.
Hij heeft ook zijn shirt uit,
en jullie omarmen mekaar.
Herinnert u zich toevallig zijn naam?
Ik weet het niet zeker.
Roberto ... Renaldo ...
Ik weet het niet zeker.
Eh, je weet het niet zeker.
't Is al goed 't is goed, Mr Maybrook.
Hoe zit het met deze foto?
Bent u dat?
Op de foto?
Laat de notulen aantonen dat ik de beklaagde net een
naaktfoto van zichzelf in de badkamer met een
minderjarige toonde!
Ik ben niet zeker of ik dat wel ben.
Ja?
Ik herinneren u eraan u staat nog steeds onder ede.
Weet ook dat ik nog
33 afbeeldingen als deze heb,
en ik wil ze met plezier allemaal voorleggen en u vragen,
uzelf te identificeren.
Of kunt u toegeven dat u dit bent,
en we de diavoorstelling kunnen afsluiten.
Uw keuze.
Eigenlijk, uh ...
nader bekeken ...
... ik geloof dat ik dat ben.
Oh God.
Bull, vertel Stephen dat hij het klaarspeelde.
Hij weet het, Marissa.
Hij weet het.
Denk je dat hij gelukkig is?
Ik kende hem niet, buiten wat je me vertelde.
Maar je hebt een mooie plek voor zijn assen gekozen.
$ 35 miljoen.
Denkt je dat het hem wat uitmaakt?
Maybrook?
Ik doneer het natuurlijk.
Ik weet nog niet aan wie.
Een goed doel.
Ik besef dat ik me beter zou moeten voelen.
dat het zijn gerechte straf is, maar ik zweer je,
de ganse tijd in de rechtbank,
dacht ik geen enkel moment aan geld.
Ik overtuigde mezelf dat ze hem hoe dan ook
zouden bestraffen.
Niet enkel een deel van zijn geld zouden nemen.
Ik ben zeker dat Ryan met zijn ogen rolde in de hemel.
Oké, als je klaar bent met je zelfmedelijden omdat je
$ 35 miljoen kreeg die je nooit wilde,
heb ik goed nieuws voor je.
Wat? Wat is het?
Peter Maybrook werd zonet gearresteerd.
Maar hoe? Hoe is dat mogelijk?
Het statuut van verjaring voor strafrechterlijke vervolging ...
Ik wilde je geen valse hoop geven,
maar Bull had een sterke vermoeden dat als Maybrook
toen foto's van zichzelf met minderjarige jongens maakte,
hij dit waarschijnlijk nu nog deed.
Dus regelde Danny via een oud NYPD-collega
een huiszoekingsbevel,
en vielen zij vanmorgen zijn kantoor binnen.
Bull had gelijk.
Maybrook wordt levenslang opgesloten.
Denk je niet dat Ryan ondertussen ophield met zijn ogen te rollen?
Ja, ik denk het.
Dank je.
Bijschrift door Media Access Groep op WGBH access.wgbh.org